zidouta.com

Sam Harris, What Barack Obama Could Not (and Should Not) Say:

“Barack Obama delivered a truly brilliant and inspiring speech this week. There were a few things, however, that he did not and could not (and, indeed, should not) say:

He did not say that the mess he is in has as much to do with religion as with racism–and, indeed, religion is the reason why our political discourse in this country is so scandalously stupid. As Christopher Hitchens observed in Slate months ago, one glance at the website of the Trinity United Church of Christ should have convinced anyone that Obama’s connection to Reverend Jeremiah A. Wright Jr. would be a problem at some point in this campaign. Why couldn’t Obama just cut his ties to his church and move on?

Well, among other inexpediencies, this might have put his faith in Jesus in question. After all, Reverend Wright was the man who brought him to the “foot of the cross.” Might the Senator from Illinois be unsure whether the Creator of the universe brought forth his only Son from the womb of a Galilean virgin, taught him the carpenter’s trade, and then had him crucified for our benefit? Few suspicions could be more damaging in American politics today.”

‘Jon Favreau (26), chief speechwriter to Senator Barack Obama’

NY Times, What Would Obama Say?

“Mr. Favreau, or Favs, as everyone calls him, looks every bit his age, with a baby face and closely shorn stubble. And he leads a team of two other young speechwriters: 26-year-old Adam Frankel, who worked with John F. Kennedy’s adviser and speechwriter Theodore C. Sorensen on his memoirs, and Ben Rhodes, who, at 30, calls himself the “elder statesman” of the group and who helped write the Iraq Study Group report as an assistant to Lee H. Hamilton.

Together they are working for a politician who not only is known for his speaking ability but also wrote two best-selling books and gave the much-lauded keynote speech at the 2004 Democratic National Convention.”

Zie ook: Newsweek, In His Candidate’s Voice.

Adam Gopnik to Hendrik Hertzberg:

“Interesting thing, to me at least. If you Google Obama’s wonderful line “We are the ones we’ve been waiting for,” it’s credited right and left, and going back to the nineties, as a bit of Hopi Indian wisdom. I haven’t (a) read this anywhere or (b) seen anything made of the silent borrowing from the Eldest Peoples, etc. Also, frankly, I doubt that it can be a true Hopi aphorism, unless in some very different form, since I suspect the grammar works only in English. (You couldn’t say it in French, for instance, so far as I can figure.) I wonder who really did invent it, and where B.O. (ah! a difference! You can’t initialize him à la a Kennedy!) found it?”

Peggy Noonan, Can Mrs. Clinton Lose?

“If Hillary Clinton loses, does she know how to lose? What will that be, if she loses? Will she just say, “I concede” and go on vacation at a friend’s house on an island, and then go back to the Senate and wait?

Is it possible she could be so normal? Politicians lose battles, it’s part of what they do, win and lose. But she does not know how to lose. Can she lose with grace? But she does grace the way George W. Bush does nuance.

She often talks about how tough she is. She has fought “the Republican attack machine” that has tried to “stop” her, “end” her, and she knows “how to fight them.” She is preoccupied to an unusual degree with toughness. A man so preoccupied would seem weak. But a woman obsessed with how tough she is just may be lethal.”

The New Yorker, The Choice. The Clinton-Obama battle reveals two very different ideas of the Presidency:

“These rival conceptions of the Presidency—Clinton as executive, Obama as visionary—reflect a deeper difference in how the two candidates analyze what ails the country. Obama’s diagnosis is more fundamental: for him, the illness precedes the Bush years and the partisan deadlock in Washington, originating in a basic failure of politicians to bring Americans together. A strong hand on the wheel won’t make a difference if your car is stuck in the mud; a good leader has to persuade enough people to get out and push. Whereas Clinton echoes Churchill, who proclaimed, “Give us the tools and we will finish the job,” Obama invokes Lincoln, who said, “As our case is new, so we must think anew, and act anew. We must disenthrall ourselves, and then we shall save our country.””

Amsterdam Centraal: Kent u de Amsterdamse politiek?:

“Amsterdammers kennen hun politici slecht, bleek onlangs uit de jaarlijkse Burgermonitor. Kon vorig jaar nog de helft van de ondervraagden een wethouder bij naam noemen, dit keer lukte dat slechts 33 procent. En dat terwijl de verkiezingen alweer bijna twee jaar geleden plaatsvonden. Genoeg tijd om ze te leren kennen, zou je denken.

Hoogste tijd om iets te doen aan die slechte kennis. Daarom presenteert Amsterdam Centraal vandaag Cohen&co-memory…”

NRC, 900 euro per maand (bruto). Debat over kunstsubsidie het inkomen van de kunstenaar.

“In 2002 schreef Abbing het boek Why are Artists Poor?, over de complexe relatie tussen kunst en geld. „Overal om mij heen zag ik kunstenaars die het niet bepaald breed hadden”, vertelt hij. „Het gemiddelde inkomen van de Nederlandse kunstenaar is al lange tijd heel laag.

Ruim tachtig procent kan niet rondkomen. Dat betekent dat minder dan twintig procent genoeg verdient om gewoon te kunnen leven. Je kunt dus stellen dat dit bijna de situatie is van de amateur. Maar toch hebben we het hier over professionele kunstenaars.”

Abbing is voor het afschaffen van individuele subsidies en verwoordde die mening ook in een essay in Second Opinion. „Het subsidiestelsel kan een aanzuigende werking hebben”, zegt hij. „En er zijn in Nederland al zoveel kunstenaars.

Je geeft door al die subsidies een gekleurd beeld aan kunststudenten: dat het in de beeldende kunst heel erg vetpot is. Wat ik verkeerd vind aan het Nederlandse systeem is dat het uitgaat van een beloning achteraf. Een beurs is een soort ereprijs voor de dingen die je gedaan hebt.

Je stuurt wat dia’s op en op basis daarvan word je beoordeeld. Je dient wel iets van verantwoording af te leggen voor wat je met het geld gedaan hebt, maar dat is meer voor de vorm. Het is volgens mij nog nooit gebeurd dat het Fonds zei: betaal het maar terug.””

Heleen Mees, De verzorgingsstaat verstikt migranten:

“Precies zoals White het meer dan een halve eeuw geleden voorspelde, vind je op steenworp afstand van mijn huis in New York een deli, een stomerij, een bakker, een Starbucks, een kledingmaker, een nagelstudio, een slijterij, een bloemenstalletje en een parkeerservice. De winkels zijn de hele week tot negen uur ’s avonds open en de deli zelfs dag en nacht. Nannies zorgen voor de kinderen in de buurt en dogwalkers laten de honden uit. Koeriersdiensten en taxi’s rijden af en aan. Volgens White is er in New York om de paar blokken wel een Main Street, een dorpsstraat. De straat waar ik woon heet toevallig ook echt Main Street.”

(…)

“Als ik in Amsterdam ben valt het me telkens opnieuw op wat voor gesegregeerde samenleving het is. Terwijl ik in New York voortdurend in aanraking kom met mensen in allerlei soorten, kleuren en maten, heb ik in Amsterdam hoofdzakelijk van doen met mensen die net als ik blank en hoogopgeleid zijn. Alleen bij de Albert Heijn en C1000 krijg ik soms de kans om een paar woorden te wisselen met meisjes met hoofddoekjes die achter de kassa zitten.”

(…)

“In Nederland is er als gevolg van de verzorgingsstaat een overschot aan laagopgeleiden. Of, zoals Hannah Arendt het zou zeggen, „er is te weinig arbeid om ze tevreden te stellen”. In een verzorgingsstaat worden laagopgeleiden gedwongen tot inactiviteit. Ze krijgen daardoor niet de kans om hun eigen individualiteit tegenover andere mensen kenbaar te maken. Of om het iets minder deftig te zeggen: laagopgeleiden wordt in Nederland de mogelijkheid ontnomen om zichzelf te verwezenlijken.”

Salon:

“Those around him have learned how to manipulate him through the art of flattery. Former Secretary of Defense Donald Rumsfeld played Bush like a Stradivarius, exploiting his grandiosity. “Rumsfeld would later tell his lieutenants that if you wanted the president’s support for an initiative, it was always best to frame it as a ‘Big New Thing.’” Other aides played on Bush’s self-conception as “the Decider.” “To sell him on an idea,” writes Draper, “aides were now learning, the best approach was to tell the president, This is going to be a really tough decision.” But flattery always requires deference. Every morning, Josh Bolten, the chief of staff, greets Bush with the same words: “Thank you for the privilege of serving today.”"

Jan Blokker:

“Die twee dingen - onze burgerarbeid en datgene wat ze in Den Haag doen - moet je niet door mekaar halen. Ze hebben ook niets met elkaar te maken, want in Den Haag kunnen ze bijvoorbeeld niet wat ik voor m’n brood doe (ik wil niet opscheppen, maar ik weet zeker dat geen van de honderdvijftig Kamerleden, of zestien ministers of elf staatssecretarissen in staat is een stukje te schrijven dat bij het mijne in de buurt komt) en ik zou me, zelfs tegen een beloning van drie maal de Balkenendenorm, nooit parlementair kunnen gedragen tegenover een racistische geachte afgevaardigde met een peroxidekapsel, of een van zijn racistische collaborateurs.”

Ronald Reagan, a Graphic Biography. Written by Andrew Helfer - Art by Steve Buccallato and Joe Staton. Presented by Slate.

Volkskrant: “Tarotkaarten, horoscopen en zelfontwikkelingscursussen. In de zoektocht naar werk zijn al deze instrumenten – op kosten van uitkeringsinstantie UWV – geoorloofd.” (…) “Zot, vinden de SP, het CDA en de ChristenUnie.” (sic!)

Richard Dawkins, The Enemies Of Reason, Part 1 - Slaves To Superstition
Channel 4: Enemies of Reason

Hubert Smeets:

“De Volkskrant drukt blijkbaar onbeschroomd artikelen af van mensen van wie de krant vermoedt dat ze mogelijk niet goed snik zijn. Iemand die “niet toerekeningsvatbaar” is, wordt in de Nederlandse rechtszaal vaak beschermd tegen zichzelf: bijvoorbeeld door hem of haar niet naar de gevangenis te sturen maar naar een psychiatrische inrichting. Dit mes snijdt dan aan twee kanten. Ook de samenleving wordt zo beschermd. Bij De Volkskrant heeft de hoofdredactie er desondanks geen moeite mee een podium te bieden aan iemand die volgens het blad zelf wellicht niet helemaal bij zinnen is.”

There are 48,000 ’security contractors’ in Iraq, working for private companies growing rich on the back of US policy. But can it be a good thing to have so many mercenaries operating without any democratic control?

An extract from Blackwater: The Rise of the World’s Most Powerful Mercenary Army, by Jeremy Scahill.

Geert Wilders Works, by Jonas Staal

Aanstaande vrijdag 3 augustus, om 14:00 uur, Jonas Staal ter Arrondissementsrechtbank te Rotterdam, Wilhelminaplein 125.

U bent van harte welkom.

PLEIDOOI
De Geert Wilders werken – Een rechtszaak

“Beeldend kunstenaar Jonas Staal is door de Nederlandse Staat aangeklaagd voor bedreiging met de dood van een lid van de Staten Generaal der Nederlanden. Dit naar aanleiding van zijn serie van zestien installaties ‘De Geert Wilders werken’ uit 2005, waarvoor politicus Geert Wilders tweemaal aangifte deed bij de politie.
De rechtszaak presenteert hij als een door hem geïnitieerde performance op vrijdag 3 augustus aanstaande, om 14:00 uur, ter Arrondissementsrechtbank te Rotterdam, Wilhelminaplein 125. Hieronder volgt een tekst van zijn hand.

Trendbeheer: De Geert Wilders werken - Een rechtszaak
Jonas Staal

Gerry van der List, Het gelijk van Ella Vogelaar:

“Opvallend daarbij is de plotselinge waardering van de niet-confessionele partijen voor de joods-christelijke traditie. Bijna alles wat nu aan moslims wordt voorgehouden als waardevolle normen, zoals scheiding van kerk en staat, gelijkwaardigheid van man en vrouw en acceptatie van homoseksualiteit, is bevochten op die traditie. Nederland is veeleer een humanistische dan een joods-christelijke beschaving.”

NRC, Weinig wol:

“De uitlatingen van Vogelaar klinken niet onlogisch, gezien de realiteit dat in Nederland één miljoen moslims wonen. Ze gaan hooguit voorbij aan het feit dat vele Nederlanders, bijvoorbeeld omdat ze van geen enkele religie zijn, ook aan sommige joods-christelijke tradities geen boodschap hebben. “

Times: More Rimbaud and less Rambo, critics tell sweaty jogger Sarkozy

“Is jogging right wing?” wondered Libération, the left-wing newspaper. Alain Finkelkraut, a celebrated philosopher, begged Mr Sarkozy on France 2, the main state television channel, to abandon his “undignified” pursuit. He should take up walking, like Socrates, Arthur Rimbaud, the poet, and other great men, said Mr Finkelkraut.

“Western civilisation, in its best sense, was born with the promenade. Walking is a sensitive, spiritual act. Jogging is management of the body. The jogger says I am in control. It has nothing to do with meditation.”

Boris Johnson: Bravo, Sarkozy - from one jogger to another (via)

NRC: “De meest kansrijke moties hebben met dieren te maken.”