“Pollans verdienste is dat hij voedsel als onderwerp op de politieke en sociale agenda heeft gezet. Zeker in de VS, land van te dikke pizza’s en te zoete milkshakes, kan dat niet genoeg gedaan worden. Zijn ideeën zijn goed bedoeld; de meeste zijn niet nieuw, een klein aantal ervan is verstandig, maar een groot deel is wetenschappelijke onzin. Het resultaat is een aantrekkelijk, maar misleidend mengsel met hier en daar een vleugje demagogie. Leuk is het idee om van de tuin van het Witte Huis een moestuin te maken. Verstandig is zijn samenvattende stelling: eet niet te veel en vooral planten. Demagogisch is: eet niets waarin ingrediënten zitten die je niet kunt uitspreken. Of: eet niets wat je grootmoeder niet zou herkennen.”